نم نم ارام در عمق سكوت
گوش كن حرف هاي نگفته ام را.
اهسته با من زمزمه كن
اكنون اشك هاي بي انتها در سكوت تنهاييهايم
در درون ترانه هاي ساده ام
و در شوق لحظه هاي بي فاصله
براي تو عشق را معنا مي كند
اكنون دستانت را با من همراه كن تا
عطوفت باران و سرسبزي سرو را باور كني
تا بداني
در بي صدايي ها
در انتهاي لبخندهاي شيرينت
كسي تو را صدا مي كند
و با غنچه هاي لبريز از ترنم باران
وجودت را
با نغمه هاي طلوع همرا مي سازد...
